Ondernemer uitgelicht: Mark Röpke, al dertig jaar op het strand

Gepubliceerd op: 26 april 2026

Het is dit jaar bijna dertig jaar geleden dat ze Paal 17 Strandpaviljoen De Zeeaster  kochten. In de Texelse Courant van 25 april 1997 wordt Mark Röpke voorgesteld als nieuwe exploitant van strandpaviljoen De Zeeaster. Er is een hoop veranderd, maar één ding bleef hetzelfde: Mark wil het gasten naar de zin maken. De ondernemer leerde het vak aan de ‘keukenkant’, maar is uitgegroeid tot een allround-horecaondernemer. Hoog tijd om een bezoek te brengen aan Mark.

Mark ontvangt ons gastvrij bij Paal 17, aan zee. We zitten boven, met zicht op Club 17 dat in 2024 opende. Mark vertelt er graag over.

“Hoewel het dezelfde eigenaar heeft, is het een heel ander concept. Het idee ervoor is eigenlijk geboren in corona. We hebben toen met Het strand van2020  geëxperimenteerd met het club-idee. Het is niet mogelijk om iedere vrijdag en zaterdag zulke grote namen als toen naar het eiland te halen, maar het concept werkt wel. Het is qua gebouw in Nederland uniek in zijn soort. Het idee komt uit Oostenrijk. In onze branche gaan we in de winter op vakantie, in de zomer kan dat natuurlijk niet. Daar zagen we deze bouw, met het dak dat open kan. Mensen waren bang dat dit op het strand niet zou werken, maar alle techniek zit aan de binnenkant. In Oostenrijk hebben ze geen zand, maar wel sneeuw. Dat stuift ook. Het blijkt tot op heden geen enkel probleem."

Maar twee vaste paviljoens naast elkaar, bijt dat niet?

"Nee, de kaart is anders, de aanpak is anders. Ik kan wanneer mensen het strand oplopen eigenlijk al zien waar ze naartoe gaan. Club 17 werkt niet voor iedereen en dat is alleen maar goed. Je kunt met heel veel mensen aan de bar eten bij Club 17. Dat gebeurt op andere plekken hooguit voor een barhap, hier is het onderdeel van het concept. Bestellen bij Club 17 gaat in de basis niet via een menukaart, maar via QR-codes. Natuurlijk zijn er wel een paar menukaarten voor de mensen die niet zo digitaal vaardig zijn. Het was best even zoeken in het eerste jaar. Mijn zoon Jurijan werkt al een aantal jaren in het bedrijf en hij en een aantal andere jonge medewerkers hebben het daar echt wel vormgegeven. Ik heb ze die ruimte ook gegeven, wel met de voorwaarde dat ze niet na een jaar allemaal wat anders gaan doen. Garanties heb je nooit, maar ze doen het heel goed. Ze kunnen het ook niet fout doen, tenzij ze de bierleidingen open gooien en het bier het riool in laten stromen. Ze kunnen het hooguit anders doen dan ik. En dat is alleen maar leuk.”

Hoe kijk je naar de toekomst?

"Ik doe dit zelf nu bijna dertig jaar. Het is leuk werken, maar hard werken. Ik hoop dat de familie Röpke nog lang aan Paal 17 verbonden blijft en ik denk dat ik die basis ook wel voor ze heb gelegd. Ook voor hun zal het hard werken worden. Je moet altijd open zijn vind ik en het komt niet vanzelf. Maar kijk wat voor prachtige plek je hier hebt. Dat is dan je werkplek. Ik vind het leuk om de familie erbij te betrekken. Een paar jaar terug zijn we met zijn negenen naar Parijs geweest. Dat is samen met een paar andere grote steden toch wel een plek waar je alles vindt qua horeca. De opdracht was wel voor iedereen om te kijken naar wat nou hun lievelingsrestaurant was, waar ze het eten nu het lekkerst vonden. Wat ze opviel. Wat zou je in je eigen zaak willen en waarom? Je doet daar heel veel inspiratie op.”

In 2025 moest je je paviljoen verplaatsen, hoe kijk je daar op terug?

"Leuk is anders, maar het ligt achter ons. Ik probeer wel altijd positieve zaken ergens uit te halen. Het verplaatsen van het paviljoen heeft geleid tot het vaste paviljoen hiernaast. Die bestemming was er overigens, ik hoor ook wel eens dat het is uitonderhandeld. Dat is niet waar. Het is wel in dezelfde gesprekken meegenomen, maar behoorde gewoon binnen de mogelijkheden van de locatie. En Corona heeft ons weer het club-idee gebracht. Op dit moment zie je dat het toerisme weer aantrekt na het mooie weer van de laatste weken en ook het aantal boekingen normaliseert, na een tegenvallend begin."

Hoe kijk je tegen het toerisme aan?

"Wanneer je kijkt naar dertig jaar geleden is er veel veranderd. Toen ik begon werkten we met een man of vier, nu in het hoogseizoen met meer dan honderd. Als ik kijk naar de gast is er ook een verandering. Met name de Nederlandse gast is veel gehaaster geworden. Die willen alles doen in hele korte tijd, ze maken geen keuzes. Ik vind het belangrijk dat er voor iedere gast ruimte is. Je moet niet alleen maar grote vakantievilla’s neerzetten. Voor onszelf proberen wij iedereen te bedienen. Van een patatje of ijsje bij de kiosk, een pannenkoek in het paviljoen tot aan kreeft. Maar ik ben niet te ijdel voor mensen die alleen een kop koffie willen. En wil een complete schoolklas hier een patatje komen eten, dan regelen we dat. Met mooi weer buiten, maar als het geen mooi weer is zoeken we een binnen oplossing. Die kinderen blijft dat ook bij en misschien komen ze daardoor later juist weer naar het eiland."

Wat drijft je nog naar dertig jaar?

“Deze werkplek is geweldig, maar er is ook nog altijd ontwikkeling. Bij de strandhuisjes komt nu ook een QR-code waarmee de gasten kunnen bestellen. Ze krijgen dan een melding wanneer het klaar is en dan kunnen ze het afhalen. Dat zijn leuke dingen om mee bezig te zijn. Naast de reguliere zaken bij het paviljoen, hebben we mooie e venementen zoals SunBeats en Waves/Ronde om Texel."

Vroeger hoorde je nog wel eens mensen klagen over geluidsoverlast bij SunBeats. Dat is verstomd.

“Sunbeats is een begrip. Er zijn zoveel Texelaars die daarnaar uitkijken. Hier heeft de techniek ook een ontwikkeling doorgemaakt. Het geluid kan gerichter worden afgesteld, waardoor het meer op de locatie blijft. Dat zie je ook bij een SomPop. Daar hebben we met ‘Waal 17’ ook altijd een bijdrage."

Waarom ben je betrokken bij SomPop?

“Ik vind het leuk om typisch Texelse evenementen te sponsoren, zie het als inzet voor de maatschappij. Ik sponsor ook voetbalteams, MAB-club, tennis, paardensport en individuele sporters en een aantal andere evenementen. Op die manier kan ik wat terugdoen voor Texel.”

Waarom ben je TOP-lid?

“We moeten het toch samen doen. Ik vind dat er nu een frisse club zit die er hard aan trekt. Daarom ben ik TOP-lid geworden. Ik hoop ook dat TOP nog meer de politieke partijen weet te vinden. Dus niet per se via het college, maar juist ook de steunfracties. Die kunnen toch dingen in de week leggen. Waarom zou je die ruimte niet pakken? Daar liggen echt nog kansen. Samen sta je sterker."

Meer over Mark en zijn bedrijf vind je hier.