Ondernemer uitgelicht: Op de koffie bij Hooijschuur Groen

Wat voor bedrijf is Hooijschuur Groen?

“Hooijschuur Groen is een hoveniersbedrijf dat in 2015 is ontstaan. Ik stapte uit de VOF 'De slufter bungalowparken en onderhoud' waar ik samen met mijn vader en moeder in zat. Ik ben mijn eigen weg gegaan. Tot op heden doen we nog het groenbeheer daar. Van een mannetje of vijf zijn we uitgegroeid tot een groot hoveniersbedrijf met op het moment zo’n dertig medewerkers. We hebben een breed klantenbestand: van de recreatiesector tot aan Staatsbosbeheer, de gemeente en particulier. Je kunt op Texel eigenlijk niet meer om ons heen. Met name rond de coronaperiode zijn we sterk gegroeid. Iedereen leek wel met zijn tuin bezig te gaan.”

Sandra, Eriks vrouw, denkt dat het bedrijf de potentie heeft om uit te breiden en sluit verdere groei de komende jaren niet uit. Een personeelsbestand van vijf of dertig is al een wereld van verschil. Wat betekent dit voor het werk van Erik zelf?

“Ik zit meer op kantoor dan vroeger. Je bent veel meer aanspreekpunt, dan dat je daadwerkelijk zelf met een klus bezig bent. Daar ontkom je ook niet aan. Daarnaast zijn er ook andere zaken die je aandacht vragen. Regelgeving, cao’s, gesprekken met medewerkers, gesprekken met klanten. Het is een bewuste keuze. Op een gegeven moment kom je op een punt waar je moet beslissen of je wil groeien met alle gevolgen van dien, of een klein bedrijf wil blijven. Met de huidige omvang spreek je echt over een serieuze winkel. Met een aparte P&O-afdeling, een afdeling voor planning en natuurlijk de flora- en faunamedewerkers zelf.”

Is dat lastig?

“Heus niet alles is altijd goed gegaan. Je moet ook beslissingen maken die je medewerkers niet leuk vinden, zelfs als ze er beter van worden. Bij een nadere controle ontdekten we dat onze contracten nog niet volledig aansloten bij de huidige cao voor het Hoveniersbedrijf. Dat moest dus worden aangepast. De cao mag dan alleen ten gunste van de werknemer worden aangepast. Dat vind ik ook geen probleem. Mijn adviseur voorspelde toen al dat er toch medewerkers zouden vertrekken. Dat leek mij gek, want ze gingen er immers op vooruit. Hij kreeg gelijk. Helemaal niet iedereen was blij en een aantal vertrok. Mensen houden niet van verandering. Uiteindelijk trek je lering uit dat soort situaties.”

Wat voor werkgever ben je?

“Grappige vraag. Ik kom uit een echte ondernemersfamilie. Waar mijn opa vooral bepaalde wat er ging gebeuren, was mijn vader meer een verbinder. Zelf zit ik daar denk ik tussenin: duidelijk, maar met ruimte voor overleg. Met dertig man en veel projecten moeten er ook gewoon knopen worden doorgehakt. Ook voor de toekomst van het bedrijf moeten er regelmatig beslissingen worden genomen, waarvan ik heus wel weet dat ze het op de werkvloer niet per se leuk gaan vinden. Soms zijn dat ook dingen waar je zelf geen invloed op hebt. Neem bijvoorbeeld het rookbeleid. Er zijn gewoon steeds meer klanten die überhaupt niet willen dat er in hun tuin gerookt wordt. Dan kunnen mijn medewerkers dat wel onzin vinden, maar zo werkt het niet. Je moet die wens van de klant respecteren.”

Hoe kijk je aan tegen ondernemen op het eiland?

“Er mag best meer samengewerkt worden. Ik maak van mijn hart geen moordkuil.  We moeten op het eiland houden wat we op het eiland kúnnen houden. Daarom koop ik mijn materialen hier op Texel waar dat mogelijk is ook als dat betekent dat ik daar soms iets meer voor betaal. Dat is voor mij een bewuste keuze, omdat ik geloof in het versterken van onze lokale economie. Tegelijkertijd vind ik dat het niet wenselijk is wanneer opdrachten op het eiland worden uitgevoerd zonder dat Texelse partijen de kans krijgen om een offerte uit te brengen. Het gaat daarbij niet specifiek om Hooijschuur Groen; dat kan net zo goed een ander Texelse ondernemer zijn. Begrijp me goed: het is niet vreemd om ook een overkantse partij te vragen een offerte uit te brengen. We moeten immers marktconform werken en scherp blijven. Maar lokale ondernemers verdienen wél een eerlijke kans.”

Erik vervolgt: “Daarnaast vind ik het belangrijk dat werk op Texel blijft, voor Texelaars. We merken dat de betrokkenheid van onze medewerkers groter is wanneer ze werken aan projecten in hun eigen omgeving. Dat zie je terug in de kwaliteit én het is duurzamer. Daarom zoek ik bewust de samenwerking met andere partijen op het eiland. Samen kunnen we meer en versterken we de lokale economie. Samenwerking is dan ook niet voor niets één van de kernwaarden van Hooijschuur Groen. Wij geloven in de kracht van samenwerken met klanten, collega’s en onze omgeving. Juist door elkaar te versterken, creëren we het beste resultaat voor het eiland.”

Hoe ziet de toekomst eruit voor Hooijschuur Groen?

“Op dit moment zijn wij aan het bouwen aan een gezonde, toekomstbestendige organisatie die zich steeds verder specialiseert. We willen niet alleen groeien in omvang, maar vooral in kwaliteit en vakmanschap. Denk bijvoorbeeld aan ontwikkelingen zoals Kleurkeur-certificering en andere vormen van duurzaam en ecologisch beheer. We willen zuinig zijn op de natuur en daarin onze verantwoordelijkheid nemen. Daarom voeren we inmiddels ook een groot deel van onze werkzaamheden elektrisch uit, zodat we de uitstoot beperken en de overlast voor de omgeving verminderen. We werken graag samen met verschillende partijen op het eiland. Recreatieparken vragen steeds vaker om duurzame oplossingen en VvE’s zoeken naar manieren om kosten te reduceren zonder in te leveren op kwaliteit. Daar denken wij graag in mee. We hebben ons concept voor onderhoudscontracten dan ook verder verbeterd, zodat we efficiënter, transparanter en toekomstgerichter kunnen werken. Ik stel mezelf daarbij steeds de vraag: hoe kun je groen zo beheren dat het vóór je gaat werken in plaats van ertegen? Daarbij kijken we ook naar innovaties zoals robotisering. We pionieren graag; dat geeft ons energie en houdt het werk uitdagend.”

 Over dingen op het eiland houden gesproken, jullie zijn ook een eigen groenopleiding gestart?

“We zijn in gesprek gegaan met mbo-opleiding Vonk, om te kijken of een groenopleiding mogelijk was op het eiland. Zij waren direct heel enthousiast en we zijn toen verder gaan verkennen of het te realiseren was. Inmiddels is de opleiding al gestart met tien leerlingen. We huren een lesruimte bij verschillende Texelse ondernemers en ook De Krim en de gemeente Texel en Michel Stroo, doen mee. Ze zitten halve dagen op school en zijn daarnaast leren ze het in de praktijk, ook bij Staatsbosbeheer bijvoorbeeld. Je hoopt ze uiteindelijk natuurlijk aan je eigen bedrijf te kunnen binden, maar dat is geen verplichting. Het is wel een extra stimulans om mensen op Texel te houden. Hiervoor gingen deze mensen naar de overkant. Het zou mooi zijn als we ook al OSG-leerlingen tijdens de snuffelstage hier kregen, om ze enthousiast te krijgen. Maar dat is nog niet van de grond te komen. We hopen wel dat dit in de toekomst wel lukt. Wij staan er in ieder geval voor open. Niet iedereen wordt advocaat, we hebben ook mensen nodig die met hun handen kunnen werken”

Ben je vanwege die samenwerking ook TOP-lid?

“We kunnen er heel simpel over zijn. Als er geen toerisme is, heb ik ook een stuk minder werk. Ons eiland, ons werkgebied wordt immers niet groter dan het is. Linksom of rechtsom zijn we allemaal afhankelijk van het toerisme. Ik vind dat het afgelopen jaar goede stappen zijn gezet door TOP.  Samen vormen we ook een stem richting de gemeente. Daarom ben ik TOP-lid geworden.”

Meer over Hooijschuur Groen is te vinden op hun website.