Op zoek naar constructieve Texelse oplossingen
Het onderwijs en het bedrijfsleven: het lijken zulke verschillende werelden. Toch valt dat wel mee. Sinds 2024 ben ik als operationeel directeur actief op De Krim; daarvoor was ik rector-bestuurder van de OSG. Eerst had ik te maken met de kinderen van ondernemers en werknemers, nu met de papa’s en mama’s zelf. Door mijn werk als schooldirecteur heb ik nog steeds een goed beeld van wat er speelt achter de Texelse voordeur.
Ik kende de discussies over vakanties buiten de reguliere periodes natuurlijk al vanuit de OSG. Maar met mijn werk op De Krim en als voorzitter van het sectiebestuur Recreatie van TOP, heb ik een nog beter zicht gekregen op de kant van de ondernemers en onze medewerkers. Het draait voor iedereen om één ding: balans.
Waar hebben we het uiteindelijk over? Over zo’n tien dagen, terwijl uit onderzoek is gebleken dat je pas écht uitrust vanaf de achtste dag. Als ouders goed in hun vel zitten en opgeladen zijn, zorgt dat in de meeste gevallen ook voor een stabielere thuissituatie. Dit is een maatschappelijk belang.
Begrijp me niet verkeerd, ik snap de kant van de scholen ook. De basisscholen zijn onderdeel van een grotere organisatie die deels 'aan de overkant' zit. Die besturen willen uiteraard geen tweesporenbeleid. Bovendien is het cruciaal dat alle kinderen kwalitatief onderwijs krijgen.
In een recente reactie op de motie lieten de verenigde schoolbesturen weten dat een werkgroep heeft geconcludeerd dat de huidige verdeling "het meest in het belang van de leerlingen is," waarna besloten is de roosters te handhaven.
Daarmee lijkt de deur eigenlijk al dichtgegooid, nog voordat er een echt gesprek over oplossingen heeft plaatsgevonden. Dat terwijl in dezelfde reactie valt te lezen: "Wij hechten, net als ouders, aan een goede balans tussen school, gezin en werk. Vanuit die gedeelde betrokkenheid zoeken we actief de verbinding met ouders en de Texelse gemeenschap..."
Na het lezen van die reactie zuchtte ik dan ook even – niet van frustratie, maar van pure herkenning. Ik begrijp het dilemma aan béíde kanten zo ongelooflijk goed. Ik zag het toen en zie het nu weer: de stress bij de ouders, de teleurstelling bij de kinderen als hun broodnodige vakantie wordt afgewezen. En ook de administratieve rompslomp bij ondernemers om buitengewoon verlof aan te vragen en de planningdruk op scholen. Dit is dan ook veel meer dan een administratieve kwestie; het gaat over die fundamentele, gezonde balans die wij als eiland zo belangrijk vinden.
Texel is uniek. Ons ondernemerschap is uniek. Onze gemeenschapszin is uniek. We zijn nergens te vergelijken met de vaste wal. Waarom zouden we dan vasthouden aan een landelijk systeem dat de complexe realiteit van een ondernemend eiland in het hoogseizoen niet erkent?
Mijn oproep is dan ook: Laten we als Texel de gezonde balans tussen werk, onderwijs en gezinsleven écht waarmaken. Laten we stoppen met het denken in onmogelijke problemen en de energie steken in het vinden van een constructieve, Texelse oplossing. Dat zijn we aan onszelf, onze kinderen en ons eiland verplicht. Kom in gesprek met elkaar.
Corrie Setz
Voorzitter sectie Recreatie